Świadectwo Kroku II DDA
Czas czytania artykułu: 3 minutyKiedy przyszedłem do wspólnoty DDA, słowo „Bóg” było dla mnie bardziej wyzwalaczem lęku niż nadziei. Wychowałem się w domu, gdzie z jednej strony mówiło się o wierze, a z drugiej panował chaos, przemoc, wstyd i milczenie. Ten rozdźwięk sprawił, że w głębi serca byłem przekonany, iż Bóg albo jest obojętny, albo surowy i wymagający, podobny do dorosłych z mojego domu.
Czytaj dalej