Jak radzić sobie ze zranieniami z przeszłości?
Jak radzić sobie ze zranieniami z przeszłości?
Poradnik dla osób z syndromem DDA
1. Nazwij i uznaj swoje zranienia – to pierwszy krok do uzdrowienia ran
W DDA nauczyliśmy się ukrywać ból (pamiętasz „nie mów, nie czuj”?). Dlatego wiele osób nawet sobie nie przyznaje, jak bardzo zostały zranione.
• „Mama obwiniała mnie o picie taty – czułem/am się winny za wszystko.”
• „Tata obiecywał, że przestanie pić, a potem znowu się upijał – przestałem/am wierzyć w obietnice.”
• „Nigdy nie mogłem/am płakać przy rodzicach – nauczyłem/am się tłumić emocje.”
Gdy nazwiesz – poczujesz ulgę: to nie była Twoja wina. Dziecko miało prawo do bezpieczeństwa i miłości.
2. Przetwórz emocje – pozwól sobie na żałobę i złość
W DDA złość na rodziców była zakazana („Jak możesz tak myśleć o matce?”). Smutek – „Nie ma czasu na płacz”. Dlatego emocje siedzą w nas latami.
- Żałoba: opłakuj dzieciństwo, którego nie miałeś/aś. To nie jest „użalanie się” – to niezbędne oczyszczenie.
- Złość: pisz niewysyłane listy do rodziców, krzycz w aucie, uderzaj w poduszkę, rób technikę pustego krzesła.
3. Pracuj z toksycznym wstydem – przestań wierzyć, że „jesteś zły/a”
Toksyczny wstyd to przekonanie: „Jestem wadliwy/a, bo nie uratowałem/am rodziny”. To rdzeń syndromu DDA.
- Codziennie powtarzaj: „Nie jestem winny/a picia rodziców. Zasługuję na miłość taką, jaki/a jestem.”
- Ćwicz współczucie dla siebie – traktuj siebie jak najlepszego przyjaciela.
- Wykrywaj wyzwalacze wstydu (np. krytyka od szefa = głos pijanego ojca).
4. Ustawiaj granice – chroń siebie przed powtórką z przeszłości
W rodzinie alkoholowej granic nie było. Dziś wielu DDA nie potrafi powiedzieć „nie” albo wpuszcza toksycznych ludzi.
• „Nie będę rozmawiać, gdy jesteś pod wpływem.”
• „Nie pożyczę więcej pieniędzy na alkohol.”
• „Nie będę słuchał/a wyzwisk.”
Ćwicz w małych rzeczach – to jak mięsień, który się wzmacnia.
5. Szukaj profesjonalnej pomocy – nie musisz zdrowieć sam/a
Najszybciej i najgłębiej osoby z syndromem zdrowieją w grupie innych DDA i w bezpiecznej relacji terapeutycznej.
- Grupy terapeutyczne DDA – tu naprawdę słyszysz „rozumiem Cię bez słów”
- Terapia indywidualna: schematu, psychodynamiczna, EMDR
- Polecane książki: „Powrót do siebie” i „Toksyczny wstyd” – John Bradshaw
„Nie musisz już dłużej nosić w sobie dziecka, które musiało być dorosłe, żeby przetrwać.”
Zamiast zakończenie
Twoje zranienia to nie wyrok. To dowód niesamowitej siły – przetrwałeś/aś coś, co wielu by złamało.
Radzenie sobie z przeszłością to nie „naprawianie siebie” – to odzyskiwanie wolności.
Bądź dla siebie łagodny/a. Każdy mały krok to ogromne zwycięstwo.
